Debaty sejmowex909 Kadencja

Interpelacja w sprawie nieskładania oświadczeń lustracyjnych przez pełnomocnych przedstawicieli Polski w innych państwach i przy organizacjach międzynarodowych

   Szanowny Panie Ministrze! Pozwalam sobie skierować do pana ministra interpelację w sprawie nieskładania przez pełnomocnych przedstawicieli Rzeczypospolitej Polskiej w innych państwach i przy organizacjach międzynarodowych oświadczeń, o których mowa w art. 6 ust. 1 i art. 8 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne, zwanych w skrócie oświadczeniami lustracyjnymi.    Według będących w moim posiadaniu informacji prezydent RP, któremu pełnomocni przedstawiciele RP powinni składać oświadczenia lustracyjne, nie przekazał sądowi żadnych oświadczeń w trybie art. 7 ust. 4 ww. ustawy. Ponadto zostałem poinformowany, że oświadczenia lustracyjne nie są w ogóle składane przez pełnomocnych przedstawicieli i kandydatów na pełnomocnych przedstawicieli.    W moim przekonaniu zachodzi tutaj przypadek oczywistego naruszenia przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r., zwanej powszechnie ustawą lustracyjną. Stan prawny w tej materii przedstawia się bowiem następująco:    - w rozumieniu ustawy lustracyjnej - art. 3 ust. 1 - osobami pełniącymi funkcje publiczne są m.in. osoby powołane lub mianowane na ˝określone w innych ustawach kierownicze stanowiska państwowe˝ przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;    - art. 133 ust. 1 pkt 2 stanowi, iż prezydent RP ˝mianuje i odwołuje pełnomocnych przedstawicieli Rzeczypospolitej Polskiej w innych państwach i przy organizacjach międzynarodowych˝;    - status przedstawicielstw dyplomatycznych i ich szefów (najczęściej ambasadorów) nie jest wprawdzie uregulowany w przepisach prawa wewnętrznego, wynika jednakże z postanowień ratyfikowanej przez Polskę konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych (DzU z 1965 r. nr 37, poz. 232). Art. 3 powołanej konwencji stanowi m.in., że funkcje obejmują: 1) reprezentowanie państwa wysyłającego w państwie przyjmującym, 2) ochronę w państwie przyjmującym interesów państwa wysyłającego, 3) prowadzenie rokowań z rządem państwa przyjmującego; ponadto art. 14 konwencji, dokonując podziału szefów misji na trzy klasy, statuuje ich jako osoby kierujące misjami i przedstawicielstwami dyplomatycznymi.    W sporządzonej na moją prośbę ekspertyzie Biura Studiów i Ekspertyz Kancelarii Sejmu, którą pozwalam sobie przesłać panu ministrowi w załączeniu, sformułowano następującą konkluzję: ˝Reasumując, stwierdzić należy, iż szef misji dyplomatycznej (ambasador), pozostając najwyższym rangą członkiem misji zagranicznej państwa, posiada uprawnienia do kierowania personelem misji, w przeciwnym bowiem razie nie mógłby realizować wyznaczonych mu przez państwo zadań i realizacji celów misji. Niemniej jednak zasada taka nie wynika wprost z konkretnego przepisu prawa.˝*)    Na podstawie art. 91 w związku z art. 241 ust. 1 i art. 89 ust. 1 konwencję wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych należy uznać za część krajowego porządku prawnego. W ramach obowiązujących w Polsce reguł wykładni prawa, jeżeli wykładnia gramatyczna prowadzi do wniosków sprzecznych lub absurdalnych, należy się posiłkować innymi typami wykładni, w tym wykładnią celowościową.    W świetle powyższego uważam, że wykładnia polegająca na tym, iż pełnomocni przedstawiciele dyplomatyczni RP nie pełnią kierowniczych stanowisk, gdyż żaden przepis nie określa tego w ten sposób i tymi słowami, ma charakter jawnie i oczywiście absurdalny. W zgodzie z regułami wykładni celowościowej, która ma tutaj zastosowanie, pełnomocni przedstawiciele Rzeczypospolitej Polskiej mianowani przez prezydenta RP zajmują kierownicze stanowiska państwowe i dlatego dotyczy ich obowiązek, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy lustracyjnej.    Ponieważ według dostępnych informacji z tego obowiązku się nie wywiązują, zwracam się do pana ministra, który na mocy art. 32 ust 3 ˝ustala organizację i kieruje działalnością przedstawicielstw dyplomatycznych˝, z pytaniem, jakie są przyczyny tego stanu rzeczy, kto jest zań odpowiedzialny i jakie działania zamierza pan minister podjąć, by pełnomocni przedstawiciele RP wywiązali się z obowiązku nałożonego na nich prezz ustawę lustracyjną.    Poseł Ludwik Dorn    Warszawa, dnia 24 maja 1999 r.