Debaty sejmowex909 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wytycznych nr 13 prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w kwestii ustalania cen za energię cieplną dostarczaną do mieszkań

   Odpowiadając na interpelację pana posła Jerzego Czepułkowskiego w sprawie wytycznych nr 13 prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w kwestii ustalania cen za energię cieplną dostarczaną do mieszkań, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Na wstępie pozwalam sobie przywołać fakt, że zgodnie z nowelizacją ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych (DzU nr 86, poz. 433), związaną z wprowadzeniem pierwszego etapu reformy centrum gospodarczo-administracyjnego rządu, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa jest państwową jednostką organizacyjną pozostającą pod zwierzchnim nadzorem ministra skarbu państwa, usytuowaną w strukturach organizacyjnych podległych temu ministrowi.    Z uwagi jednak na fakt, że jej działalność ukierunkowana jest przede wszystkim na zaspokojenie potrzeb kwaterunkowych sił zbrojnych, sposób realizacji zadań przez Agencję pozostaje w bezpośrednim zainteresowaniu resortu obrony narodowej, mającego w tym zakresie - w myśl przepisów przywołanej ustawy - stosowne kompetencje.    Pozwalam sobie zatem przedstawić ustalenia, jakie w sprawie objętej interpelacją dokonane zostały przez resort obrony narodowej.    Na wstępie pragnę zaznaczyć, że w latach 1996 i 1997 ceny detaliczne urzędowe energii cieplnej dostarczanej do mieszkań na cele bytowe były niejednokrotnie niższe od stosowanych przez dostawców tej energii lub wynikających z kosztów jej wytworzenia w urządzeniach własnych (kotłowniach własnych). Skutkowało to kosztami dopłat do ciepła poniesionymi przez Wojskową Agencję Mieszkaniową (w roku 1996 w wysokości 25 645 tys. zł i w roku 1997 - 15 939 tys. zł). Wydatki te uszczupliły środki kierowane na zamierzenia remontowo-modernizacyjne, bowiem WAM na cel dopłat wynikających z różnicy pomiędzy faktycznie ponoszonymi kosztami a urzędową ceną detaliczną ciepła nie otrzymywała żadnych dotacji z budżetu państwa i w przeciwieństwie do zasobów gminnych czy spółdzielczych musiała je pokryć ze środków własnych. Kierowane przez WAM kilkakrotne wystąpienia do ministra finansów czy też prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nie przyniosły spodziewanych rezultatów.    Mając na uwadze planowane uwolnienie cen energii cieplnej, kierownictwo WAM w 1996 i 1997 r. jako priorytetowe w swoim działaniu przyjęło uporządkowanie gospodarki cieplnej, zwłaszcza poprzez modernizację własnych źródeł ciepła, zmianę stosowanego paliwa na przyjazne środowisku (gaz, olej) i poprzez likwidację starych, wyeksploatowanych technicznie kotłowni lokalnych z przyłączeniem dotychczas zasilanego przez nie zasobu mieszkaniowego do scentralizowanych (z reguły miejskich) ciepłowni. Przyjęcie takiej koncepcji spowodowało znaczne zmniejszenie dopłat do energii cieplnej dostarczanej do mieszkań na cele bytowe w 1997 r.    W latach 1996-1997 zmodernizowano 128 własnych kotłowni, zlikwidowano 93 kotłownie w następstwie przyłączenia zasilanych przez nie w energię cieplną budynków do zewnętrznych sieci ciepłowniczych energetyki zawodowej. Ponadto w okresie tym zmodernizowano 230 węzłów cieplnych. Powyższe działania spowodowały zwiększenie się udziału kotłowni wytwarzających energię cieplną przy wykorzystaniu paliw szlachetnych - gazu i oleju opałowego z 29,2% do poziomu 41,9%. Na rok bieżący planuje się zmodernizować 44 kotłownie, zlikwidować 8 oraz poddać modernizacji 38 węzłów cieplnych.    Coraz powszechniejsze urynkowienie gospodarki również w sektorze komunalnym spowodowało, że minister finansów swoim rozporządzeniem z dnia 21 listopada 1997 r. w sprawie ustalenia taryf dla ciepła (DzU nr 143, poz. 989 i nr 162, poz. 1121), wydanym na podstawie ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach oraz ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne uwolnił ceny energii cieplnej dostarczanej do mieszkań na cele bytowe.    Gdyby kierownictwo Agencji nie podjęło w latach 1996-1997 decyzji o priorytetowym traktowaniu modernizacji ciepłownictwa (kotłowni, sieci, węzłów cieplnych), w bieżącym roku opłaty wnoszone przez lokatorów z tytułu dostaw ciepła byłyby kilkakrotnie wyższe.    Ponadto zgodnie z wyżej przytoczonym rozporządzeniem gestor zasobu mieszkaniowego został upoważniony do jednorazowego podwyższenia z dniem 1 stycznia 1998 r. cen ciepła stosowanych w rozliczeniach z indywidualnymi odbiorcami w lokalach mieszkalnych do poziomu ponoszonych kosztów zakupu lub wytworzenia energii cieplnej, nie więcej jednak niż 60% w stosunku do cen urzędowych detalicznych energii cieplnej dostarczanej do mieszkań na cele bytowe, ustalonych zrządzeniem ministra finansów z dnia 9 czerwca 1997 r. (MP nr 35, poz. 336). Od tego też dnia może dokonywać podwyższenia cen z uwzględnieniem wskaźnika przewidzianego na I kwartał 1998 r. - tj. o 8%.    W świetle powyższego rozporządzenia maksymalna cena energii cieplnej dostarczanej do mieszkań na cele bytowe stosowana przez gestora zasobu mieszkaniowego mogłaby wynosić:    - za centralne ogrzewanie - 3,68 zł/m2,    - za podgrzanie wody użytkowej - 44,06 zł/os. lub 11,41 zł/m3.    W związku z nową sytuacją prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wystąpił pismem nr 2762 z dnia 3 grudnia 1997 r. do dyrektora Departamentu Finansów Gospodarki Narodowej Ministerstwa Finansów o odpowiedź na pytanie: ˝Czy Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, jako gestor zasobu mieszkaniowego, działając w myśl § 3 ust. 5, dokonując, jednorazowo na 1 stycznia 1998 r., podwyższenia cen ciepła, w tych przypadkach gdy przed dniem wejścia w życie cytowanego rozporządzenia maksymalne ceny urzędowe detaliczne energii cieplnej dostarczanej do mieszkań na cele bytowe w odniesieniu do indywidualnych odbiorców w lokalach mieszkalnych nie pokrywały kosztów zakupu tej energii (lub kosztów wytworzenia w urządzeniach własnych) - może uśrednić ceny na obszarze każdej ze swoich terenowych komórek organizacyjnych, w której źródłami energii cieplnej są zarówno kotłownie własne, jak i dostawcy zewnętrzni?˝.    Na tak postawione pytanie dyrektor Departamentu Finansów Gospodarki Narodowej MF pismem nr GN 4-623-260/97/2950 z dnia 16 grudnia 1997 r. poinformował, że w świetle przywołanych wyżej przepisów: ˝Wojskowa Agencja Mieszkaniowa w rozliczeniach z indywidualnymi odbiorcami ciepła na cele ogrzewania mieszkań oraz podgrzanie wody powinna uśrednić ceny, biorąc pod uwagę zarówno ceny zakupu energii cieplnej, jak i koszty wytworzenia tej energii w urządzeniach własnych˝.    W powyższej sytuacji prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej swoimi wytycznymi nr 13 z dnia 13 stycznia 1998 r. w sprawie ustalania cen za energię cieplną dostarczaną do mieszkań na cele bytowe ujednolicił sposób ustalania tych cen w zasobie administrowanym przez Agencję, uśredniając je w obrębie naszej najniższej jednostki organizacyjnej, jaką jest oddział terenowy WAM. W takiej sytuacji część lokatorów, którzy powinni płacić za dostarczone ciepło znacznie więcej, płacąc mniej jest usatysfakcjonowana osłoną socjalną przyjętą przez Agencję. Natomiast niezadowolenie zgłaszają osoby zobowiązane do wnoszenia większych opłat, niż wynika to z cen dostawcy dla danego budynku.    W odniesieniu do obszaru działania, jakim administruje oddział terenowy WAM w Giżycku, ceny stosowane przez poszczególnych dostawców obrazuje poniższe zestawienie. Lp. Miejscowość Dostawca energii cieplnej Powierzchnia ogrzewana m2 Stawka za c.o. zł/m2 1 2 3 4 5 1 Giżycko z m.s.c. JW kotłownia WAM 32736 76022510 2,171,792,63 2 Mrągowo z m.s.c.kotłownia WAM 12290 771 2,584,88 3 Gołdap z m.s.c.JW 19859564 1,992,54 4 Szeroki Bór JW 3836 2,41 5 Ełk z m.s.c. 28582 1,98 6 Orzysz z m.s.c.kotłownia WAM 17235 8026 2,323,88 7 Bemowo Piskie JW 17173 1,87 8 Węgorzewo z m.s.c.kotłownia WAM 67712366 2,072,52    Średnia cena zastosowana w tym oddziale, wynosząca 2,33 zł/m2, jest ceną ˝średnioważoną˝ przyjętą po analizie. WAM ponoszone koszty na energię cieplną równoważy należnymi wpływami od lokatorów, a za pośrednictwo między dostawcą a odbiorcą indywidualnym (lokatorem) nie pobiera żadnych opłat.    Mając na uwadze niezadowolenie części lokatorów z obowiązującego systemu określania ceny energii cieplnej, zamierza się zmienić wytyczne nr 13 wprowadzone jedynie na okres przejściowy, w taki sposób, aby odejść od uśredniania cen jednostkowych za oddział terenowy WAM obejmujący swym zasięgiem kilka garnizonów, ustalając w pierwszym etapie uśrednione stawki w garnizonie, a w następnej kolejności wg stawek dostawcy ciepła.    W zakresie dotacji do ciepła minister finansów dopiero rozporządzeniem z dnia 31 marca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad weryfikacji kosztów i taryf dla ciepła, jakie mogą stanowić podstawę naliczania dotacji oraz trybu jej przyznawania, stworzył możliwość ubiegania się o takie dotacje na modernizacje źródeł ciepła, które dotychczas były finansowane wyłącznie z przychodów własnych Agencji.*)    Sekretarz stanu    Romuald Szeremietiew    Warszawa, dnia 14 kwietnia 1998 r.