Debaty sejmowex909 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie podziałów specjalnych w związku z reformą administracyjną państwa

   W nawiązaniu do interpelacji z dnia 12 marca 1999 r. pana posła Wiktora Osika w sprawie podziałów specjalnych przedkładam poniższe wyjaśnienia.    Reforma administracji publicznej, w tym nowy podział terytorialny państwa, wytyczyła pewien kierunek dokonywania zmian w podziałach specjalnych oraz terytorialnym zasięgu funkcjonowania urzędów administracji publicznej. Kierunek ten wiąże się nierozerwalnie ze zmniejszeniem liczby podziałów terytorialnych - tak ogólnych, jak i specjalnych, zgodnie z dobrze pojętymi kryteriami ludnościowo-geograficznymi, ekonomiczno-finansowymi, społecznymi i techniczno-infrastrukturalnymi. Jednocześnie ma też na celu przezwyciężenie dominacji układu resortowego nad terytorialnym i dostosowanie poszczególnych struktur administracji specjalnej do nowego kształtu ustrojowego.    W związku z powyższym minister spraw wewnętrznych i administracji, uczestnicząc w pracach legislacyjnych rządu, opiniuje wszelkie projekty zmian w terytorialnym rozmieszczeniu jednostek administracji państwowej, biorąc pod uwagę przyjęte założenia oraz starając się koordynować w tym zakresie prace rządowe tak, aby w ich wyniku powstał spójny i funkcjonalny układ urzędów i instytucji administracji publicznej służących potrzebom obywateli.    Pragnę przypomnieć, iż na poziomie międzyresortowym oraz wojewódzkim powstały zespoły monitorujące na bieżąco reformę administracji publicznej w powiązaniu z reformami społecznymi, których pracą interesuje się osobiście pan Jerzy Buzek, prezes Rady Ministrów. Koordynacja prac zespołów monitorujących prowadzona jest w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji.    Jednocześnie należy wskazać, że ze względu na fakt, iż proces reformowania administracji jest procesem ciągłym, nie jest możliwe uregulowanie od razu wszelkich spornych kwestii w sposób satysfakcjonujący wszystkie zainteresowane strony. Stąd nawet wyniki prac na szczeblu rządowym są kompromisem, który szczególnie w zakresie podziałów administracyjnych skutkuje koniecznością rozwiązań przejściowych, dzięki którym po pewnym czasie opracowane zostaną docelowe, kompatybilne ze sobą regulacje.    W przypadku administracji ogólnej, w tym administracji rządowej w województwie, ustalenie zasięgów terytorialnych poszczególnych jednostek organizacyjnych wynika częstokroć z wieloletnich przyzwyczajeń mieszkańców, co w wielu przypadkach może być funkcjonalne, ale w wielu innych może świadczyć o niezrozumieniu nowego układu kompetencyjnego organów administracji publicznej. Uznając więc postulat przeprowadzenia konsultacji wprowadzonych zmian z jednostkami samorządu terytorialnego, należy też wskazać na mogące stąd wyniknąć problemy. Niemniej jednak rząd stara się konsultować swoje posunięcia z samorządowcami na forum Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu.    Wojewodowie, ustalając strukturę swoich urzędów oraz nadzorując organizację aparatu obsługującego kierowników zespolonej administracji rządowej w województwie, nie są skrępowani ograniczeniami wprowadzonymi centralnie, działają jedynie w granicach prawa.    Każdy z wojewodów jako swoisty ˝minister terenowy˝ posiada duży stopień samodzielności, w tym także swobodę w wyborze podmiotów, z którymi zechce dodatkowo konsultować regulacje związane m.in. z tworzeniem delegatur urzędów wojewódzkich. Odzwierciedla to nową pozycję ustrojową wojewody. Jednocześnie przypominam, że statut urzędu wojewódzkiego i wprowadzane w nim zmiany podlegają zatwierdzeniu przez prezesa Rady Ministrów.    Jednocześnie pragnę zapewnić, iż zdając sobie doskonale sprawę z wagi kwestii związanych ze stworzeniem sprawnego, społecznie akceptowanego systemu organizacji administracji publicznej w Polsce, dołożę starań, by prace w tym zakresie doprowadzone zostały do pożądanego końca.    Minister    Janusz Tomaszewski    Warszawa, dnia 12 kwietnia 1999 r.