Debaty sejmowex909 Kadencja

Interpelacja w sprawie zmiany subwencji dla ośrodków szkolno-wychowawczych dla dzieci niesłyszących

   Zgodnie z rozporządzeniem ministra edukacji narodowej z dnia 23 grudnia 1998 r. (DzU nr 164, poz. 1168) na jednego ucznia szkoły podstawowej specjalnej (do takiej zalicza się również szkoła podstawowa dla dzieci niesłyszących) przypada kwota 6200 zł, a na jednego ucznia szkoły zawodowej specjalnej (w tym także szkoły zawodowej dla dzieci niesłyszących) kwota 3600 zł. Jednocześnie na podstawie zarządzenia ministra edukacji narodowej nr 29 z dnia 4 października 1993 r. w sprawie zasad organizowania opieki nad uczniami niepełnosprawnymi, oddział (klasa) zarówno w szkole podstawowej, jak i zawodowej dla dzieci niesłyszących może liczyć od 6 do 8 uczniów, podczas gdy w szkołach specjanych dla dzieci z upośledzeniem umysłowym 10-16 uczniów. Mnożąc liczbę uczniów przez wskaźnik algorytmowy otrzymujemy następującą subwencję na 1 oddział w szkole dla dzieci niesłyszących:    - szkoła podstawowa: 37 200 zł - 49 600 zł;    - szkoła zawodowa: 21 600 zł - 28 800 zł.    Porównując analogicznie: na 1 oddział w szkole specjalnej (dla dzieci z upośledzeniem umysłowym):    - w szkole podstawowej: 62 000 zł - 99 200 zł;    - w szkole zawodowej: 36 000 zł - 57 600 zł.    Różnica między dwoma wydawałoby się analogicznymi oddziałami w szkole dla dzieci niesłyszących i w szkole dla dzieci z upośledzeniem wynosi:    - w szkole podstawowej: 49 600 zł;    - w szkole zawodowej: 28 800 zł.    Różnica ta jest oczywiście na niekorzyść dzieci kształcących się w ramach ośrodków dla dzieci niesłyszących. Nietrudno zauważyć, że kwota subwencji jest dwukrotnie niższa. Jeśli do tego uwzględnimy, że zarobki nauczycieli pracujących z dziećmi niesłyszącymi są wyższe średnio o 10% w stosunku do zarobków nauczycieli pracujących z dziećmi upośledzonymi, to różnica w przydzielonej subwencji staje się jeszcze większa.    Zupełnie niezrozumiały jest różny wskaźnik przeliczeniowy dla ucznia szkoły podstawowej i zawodowej dla dzieci niesłyszących (szkoła podstawowa: 6200 zł, szkoła zawodowa: 3600 zł).    W ramach Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 2 dla dzieci niesłyszących w Wejherowie, którego przykładem się posługuję, obok szkoły podstawowej działa także szkoła zawodowa, w skład której wchodzą szkoła zasadnicza i technikum budowlane. Ze względu na niepełnosprawność uczniów niezmiernie trudno jest im zapewnić praktykę w prywatnych zakładach. W związku z tym zajęcia praktyczne odbywają się w warsztatach szkolnych, które znowu ze względu na bezpieczeństwo uczniów organizuje się w małych grupach i z dodatkowym dozorem. Z tego względu nie mogą one być rentowne. Uczniowie technikum budowlanego odbywają tylko miesięczną praktykę. Mając na uwadze fakt, że uczniowie szkół dla niesłyszących są dziećmi specjalnej troski, uważam, że należy zapewnić im godziwe warunki nauki. Niestety na podstawie przyznanej subwencji powiat wejherowski nie jest w stanie takich warunków im stworzyć.    Pragnę nadmienić, że OSW nr 2 dla niesłyszących w Wejherowie ma zdecydowanie charakter ponadregionalny i kształci dzieci z całej Polski.    W związku z powyższym uprzejmie proszę pana ministra o:    1. Korektę subwencji na uczniów niesłyszących do wysokości 12 400 zł na jednego ucznia.    2. Ustalenie takiej samej wysokości subwencji na ucznia niesłyszącego w szkole zawodowej i podstawowej.    Z poważaniem    Poseł Jerzy Feliks Budnik    Warszawa, dnia 22 września 1999 r.