Debaty sejmowex909 Kadencja

Interpelacja w sprawie rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 17 maja 2000 r. dotyczącego wymagań, jakim powinny odpowiadać osoby na stanowiskach kierowniczych w zakładach opieki zdrowotnej określonego rodzaju

   § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia ministra zdrowia brzmi: ˝Kierownikiem pracowni diagnostycznej prowadzącej działalność w dziedzinie analityki medycznej lub bakteriologicznej powinien być lekarz mający prawo wykonywania zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej, magister farmacji, magister analityki medycznej, magister biologii lub magister chemii, posiadający co najmniej pięcioletni staż pracy w zawodzie˝.    Treść tego rozporządzenia jest sprzeczna z dotychczasową pragmatyką, jak również z postulatami i oczekiwaniami diagnostów laboratoryjnych. Możliwość objęcia funkcji kierowniczej laboratorium diagnostycznego w dziedzinie analityki medycznej przez pracowników bez specjalizacji niesie niebezpieczeństwo obniżania poziomu usług laboratoryjnych świadczonych pacjentom. Jest to tym bardziej niezrozumiałe, że w odniesieniu do innych grup specjalistycznych w obszarze służby zdrowia formułowany jest wyraźny wymóg kwalifikowanej specjalizacji, a nie staż pracy w zawodzie.    Staraniem diagnostów laboratoryjnych od wielu lat jest właściwa ustawa o zawodzie diagnosty laboratoryjnego i wprowadzenie regulacji samorządowej z postulatem, by wszystkie funkcje kierownicze sprawowane były przez specjalistów właściwej dziedziny.    W związku z powyższym składam następujące pytania:    1. Dlaczego obniża się kwalifikacje dla diagnostów laboratoryjnych, skoro wcześniejsze rozporządzenia mówiły o tym, że kierownikiem pracowni diagnostycznej powinien być specjalista w danej dziedzinie?    2. Po co osoby wymienione w § 2 pkt 4, pracując w diagnostyce laboratoryjnej, muszą zdawać egzaminy na I i II stopień specjalizacji, skoro kierownikiem może być osoba tylko ze stażem pracy, czy to nie obniża poziomu usług diagnostycznych?    Z poważaniem    Poseł Krzysztof Jurgiel    Białystok, dnia 26 czerwca 2000 r.