Debaty sejmowex909 Kadencja

Interpelacja w sprawie subwencji na podwyżki dla nauczycieli

   Szanowny Panie Ministrze! Arogancki sposób traktowania nauczycieli, obietnice bez pokrycia stały się przyczyną upadku gabinetu poprzedniego ministra edukacji Mirosława Handkego. Wspominam o tym dlatego, że kolejne gabinety odpowiadać będą za błędy poprzedniego, i nie jest to wiadomość dobra. Nie znaczy to, że nie można starać się poprawiać starych błędów. Przed nami kolejny spór o nauczycielskie pensje. Z wielu regionów napływają informacje o niedoszacowaniu subwencji oświatowej w roku 2000. W moim macierzystym województwie warmińsko-mazurskim mają miejsce tak anachroniczne sytuacje jak przekazywanie należnych nauczycielom subwencji na podwyżki dla strajkujących pielęgniarek. Rząd tradycyjnie zrzuca winę na samorząd. Niesłusznie, bo to rząd ustala przeznaczenie pieniędzy z prawnego punktu widzenia. Tym się bowiem różni subwencja od dotacji, że jest to określona dla każdego województwa suma pieniędzy na nieokreślony cel. Z otrzymaną sumą można zrobić wszystko. Zupełnie inaczej jest z dotacją, która przekazywana jest samorządom na określony cel. Nie można określonej kwoty wykorzystać w inny sposób, np. na remont dróg. Subwencje można.    Jak najbardziej popieram protesty tej grupy zawodowej, ale stanowczo sprzeciwiam się polityce rządu, idącego na łatwiznę, odbierającego jednym, by dać drugim. Przypominam, że nauczycielom chwilowo zamknięto usta pokaźnymi, ale jednak jednorazowymi wyrównaniami. Jeśli ktoś myśli, że ów gest powstrzyma nauczycieli przed egzekwowaniem danych im obietnic, jest w błędzie.    Dlatego pytam: Czy celowe było określenie pieniędzy na podwyżki dla nauczycieli jako subwencje, a nie dotacje?    Czy w nowym budżecie na rok 2001 spotka nauczycieli to samo rozczarowanie, jeśli protestować będzie inna grupa zawodowa?    Z wyrazami szacunku    Poseł Joanna Sosnowska    Warszawa, dnia 16 stycznia 2001 r.