Debaty sejmowex909 Kadencja

Interpelacja w sprawie sytuacji pracowników Służby Celnej po wejściu Polski do Unii Europejskiej

   Szanowny Panie Premierze! Po wstąpieniu Polski do UE zostaną zniesione granice celne wewnątrz UE. Z jednej strony będzie to korzystne posunięcie, z drugiej jednak zwłaszcza dla pracowników Służby Celnej będzie to przysłowiowe wbicie gwoździa do trumny. Zajdzie konieczność likwidacji dużej liczby komórek organizacyjnych SC. Likwidacja granicy celnej oznacza likwidację największych jednostek SC, przejść granicznych na granicy zachodniej i południowej, w których pracuje ok. 6500 osób. W związku z brakiem granic budżet naszego państwa zubożeje o parę milionów złotych rocznie pochodzących z cła.    Jak widać nic rząd nie robi, aby nasza biurokracja była bardziej ˝atrakcyjna˝, aby to właśnie polskie porty były tymi miejscami, gdzie będą zawijać statki np. z Dalekiego Wschodu. Przyniesie to Polsce duże korzyści, ponieważ to do jej budżetu będą spływać środki z pobranego cła.    W obecnej chwili z tak wyglądającą biurokracją, nieprzyjazną żadnemu przedsiębiorcy czy to Polski, czy zza granicy wątpliwe się wydaje, aby chciano korzystać z portów Polski, a nie np. Hamburga czy Rotterdamu, co oznacza, że to tam będą pobierane należności celne, a nasza SC zostanie wyeliminowana. Ryzyko utraty przez nasze państwo możliwości czerpania przychodów z poboru należności przywozowych dotyczy także towarów, które obecnie przejeżdżają przez Polskę w tranzycie do UE, gdyż na pewno w niedalekiej przyszłości firmy z Europy Zachodniej wybiorą inne drogi tranzytowe, przez Słowację czy Węgry, a powodem decydującym może być np. obecny stan nawierzchni dróg w Polsce.    Wobec powyższego pytam:    1. Czy nie należałoby przygotować programu alokacji i reorganizaji kadr SC?    2. Jak zamierza rząd ˝uatrakcyjnić˝ Polskę, aby to właśnie w jej budżecie przedsiębiorcy zostawiali pieniądze z cła; na sentymenty nie mamy co liczyć?    3. Co stanie się z osobami, które z powodu likwidacji granic stracą pracę?    Z poważaniem    Poseł Maria Zbyrowska    Warszawa, dnia 20 maja 2003 r.