Debaty sejmowex909 Kadencja

Interpelacja w sprawie zastosowania art. 142 Kodeksu wykroczeń, dotyczącego ˝natarczywego proponowania innej osobie dokonania z nią czynu nierządnego, mając na celu uzyskanie korzyści materialnej˝

   Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się do Pana z interpelacją poselską w sprawie zastosowania art. 142 Kodeksu wykroczeń, dotyczącego ˝natarczywego proponowania innej osobie dokonania z nią czynu nierządnego, mając na celu uzyskanie korzyści materialnej˝.    Zjawisko prostytucji przydrożnej jest w ciągu ostatnich lat jednym z łatwiej zauważalnych negatywnych zjawisk społecznych. Prostytucja przydrożna jest elementem szerszego i skomplikowanego zjawiska prostytucji, ale jej cechą specyficzną jest ostentacyjność i natarczywość składanej oferty połączona z publiczną autoekspozycją trafiającą do wszystkich użytkowników danych dróg. Wielokrotnie dyskutowany publicznie problem nie doczekał się zadowalającego rozwiązania, co bardzo źle świadczy o kompetencjach i potencjale władz publicznych. Jednym z najczęściej przytaczanych powodów niemożności uporania się z prostytucją przydrożną jest definiowanie jej jako czynu niekaralnego. Wywodzi się wówczas, że jakkolwiek czynami karalnymi są sutenerstwo i kuplerstwo, to skoro czynem niekaralnym jest prostytucja jako taka, to analogicznie niekaralna jest prostytucja przydrożna. Tymczasem Kodeks wykroczeń zawiera art. 142 w brzmieniu: ˝Kto natarczywie, narzucając się lub w inny naruszający porządek publiczny sposób, proponuje innej osobie dokonanie z nią czynu nierządnego, mając na celu uzyskanie korzyści materialnej, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny˝. Wydaje się więc, iż w świetle tego przepisu samo uporczywe przebywanie na poboczach dróg w strojach nieprzyzwoitych jest wykroczeniem opisanym w przywołanym przepisie i winno być ścigane policyjnie.    Warto przy tym zauważyć, że w ostatnich kilku latach kwestie prostytucji przydrożnej dyskutowane były w perspektywie przepisów prawnych we Francji i we Włoszech. We Francji ustawa o bezpieczeństwie wewnętrznym z 18 marca 2003 r. wprowadziła do Kodeksu karnego czyn przestępczy, jakim jest zaczepianie (racolage) zdefiniowane jako czyn popełniony jakimkolwiek sposobem, nawet poprzez zachowanie biernej postawy, polegający na publicznym zaczepianiu innej osoby w celu skłonienia jej do odbycia stosunków płciowych w zamian za wynagrodzenie lub obietnicę wynagrodzenia. Trzeba dodać, iż od wejścia w życie tych przepisów do końca 2003 r. odnotowano we Francji 3181 przypadków zatrzymań związanych z tzw. pasywnym zachęcaniem. Obecnie zaś w każdym miesiącu sporządza się kilkaset protokołów policyjnych w związku z realizacją przepisów ustawy, podczas gdy poprzednio sporządzano ich zaledwie kilka. W związku z powyższym pragnę zapytać:    - Czy obecne brzmienie art. 142 Kodeksu wykroczeń daje wystarczającą podstawę do interweniowania Policji w przypadkach prostytucji przydrożnej?    - Ile zanotowano w skali kraju przypadków interwencji Policji w związku z art. 142 Kodeksu wykroczeń?    - Ile z tych interwencji zakończyło się skierowaniem sprawy do sądu i orzeczeniem kary?    - Czy istnieje potrzeba wprowadzenia bardziej precyzyjnego i rygorystycznego ujęcia przepisu wzorowanego na przykładzie francuskim?    Łączę wyrazy szacunku    Poseł Artur Zawisza    Warszawa, dnia 10 stycznia 2005 r.